Γιώργος Μαστής
Δεν είμαστε το ίδιο. Είμαστε δημόσιοι και είστε ιδιωτικοί. Δεν μας απολύουν ποτέ και σας διώχνουν το μεσημέρι της ίδιας ημέρας. Και αν τολμήσουν να μας ενοχλήσουν, τους ρίχνουμε στην αντιπολίτευση. Τώρα όμως, στην συγκυβέρνηση των τριών, τι γίνεται;
Τώρα απλά μοιράζονται την "πολιτική" ευθύνη για όσα πράξουν. Και είναι λίγο πιο εύκολες οι σκληρές αποφάσεις. Βέβαια σκληρές αποφάσεις για τους άλλους και όχι για τους "δικούς" μας.
Γιατί ο "δικός" μας δημόσιος υπάλληλος, μας στήριξε και θα μας στηρίζει, στις εκλογικές μάχες. Ενώ ο ιδιωτικός υπάλληλος πάει πότε Δεξιά, πότε Αριστερά. Δεν είναι σίγουρος!
Εξάλλου υπάρχει η συνταγματική πρόβλεψη για την μονιμότητα της θέσης στο Δημόσιο. Όλα με τον νόμο πάντα. Ουδέν παράνομο.
Τώρα μην αναρωτιέστε γιατί δεν έχει απολυθεί ποτέ, κανένας δημόσιος υπάλληλος, αν και βρέθηκαν πάμπολλοι να παρανομούν. Δεν είμαστε το ίδιο. Εκεί υπάρχει η έγγραφη επίπληξη και κανά δυο μήνες αργία.
Πριν με "κατηγορήσετε" για εμπάθεια, σκεφτείτε αν γράφω την αλήθεια. Σαφώς δεν θέλω να μείνουν άνεργοι ακόμα εκατό χιλιάδες άνθρωποι. Όπως δεν θέλω να είναι, αλλά είναι στην ανεργία, ενάμιση εκατομμύριο ιδιωτικοί υπάλληλοι.
Το κράτος είναι μια επιχείρηση. Όταν λοιπόν δεν έχει χρήμα πρέπει να λειτουργεί, όπως ο ιδιωτικός τομέας και να προχωρά σε περικοπές. Και όχι μόνο στις συντάξεις.
Αν απολυθούν οι επίορκοι και αυτοί που περισσεύουν και κάθονται, αυτομάτως το Δημόσιο θα μπορέσει να συντηρήσει αυτούς, που πραγματικά δουλεύουν και προσφέρουν στον Έλληνα πολίτη. Αλλά μέχρι σήμερα συμβαίνει το αντίθετο. Για αυτό αντιδρούν η κοινωνία και οι ευσυνείδητοι δημόσιοι υπάλληλοι.
Πληβείοι και Πατρίκιοι δεν πρέπει να υπάρχουν σε μια χώρα, που βασανίζεται τόσα χρόνια απο οικονομική και κοινωνική κρίση. Γιατί στην Αρχαία Ρώμη υπήρχε και το Κολοσσαίο.
Τώρα απλά μοιράζονται την "πολιτική" ευθύνη για όσα πράξουν. Και είναι λίγο πιο εύκολες οι σκληρές αποφάσεις. Βέβαια σκληρές αποφάσεις για τους άλλους και όχι για τους "δικούς" μας.
Γιατί ο "δικός" μας δημόσιος υπάλληλος, μας στήριξε και θα μας στηρίζει, στις εκλογικές μάχες. Ενώ ο ιδιωτικός υπάλληλος πάει πότε Δεξιά, πότε Αριστερά. Δεν είναι σίγουρος!
Εξάλλου υπάρχει η συνταγματική πρόβλεψη για την μονιμότητα της θέσης στο Δημόσιο. Όλα με τον νόμο πάντα. Ουδέν παράνομο.
Τώρα μην αναρωτιέστε γιατί δεν έχει απολυθεί ποτέ, κανένας δημόσιος υπάλληλος, αν και βρέθηκαν πάμπολλοι να παρανομούν. Δεν είμαστε το ίδιο. Εκεί υπάρχει η έγγραφη επίπληξη και κανά δυο μήνες αργία.
Πριν με "κατηγορήσετε" για εμπάθεια, σκεφτείτε αν γράφω την αλήθεια. Σαφώς δεν θέλω να μείνουν άνεργοι ακόμα εκατό χιλιάδες άνθρωποι. Όπως δεν θέλω να είναι, αλλά είναι στην ανεργία, ενάμιση εκατομμύριο ιδιωτικοί υπάλληλοι.
Το κράτος είναι μια επιχείρηση. Όταν λοιπόν δεν έχει χρήμα πρέπει να λειτουργεί, όπως ο ιδιωτικός τομέας και να προχωρά σε περικοπές. Και όχι μόνο στις συντάξεις.
Αν απολυθούν οι επίορκοι και αυτοί που περισσεύουν και κάθονται, αυτομάτως το Δημόσιο θα μπορέσει να συντηρήσει αυτούς, που πραγματικά δουλεύουν και προσφέρουν στον Έλληνα πολίτη. Αλλά μέχρι σήμερα συμβαίνει το αντίθετο. Για αυτό αντιδρούν η κοινωνία και οι ευσυνείδητοι δημόσιοι υπάλληλοι.
Πληβείοι και Πατρίκιοι δεν πρέπει να υπάρχουν σε μια χώρα, που βασανίζεται τόσα χρόνια απο οικονομική και κοινωνική κρίση. Γιατί στην Αρχαία Ρώμη υπήρχε και το Κολοσσαίο.
