Πάντως οι συμμετοχές και μόνο μετράνε στην ψυχολογία του αθλητή. Και τα προβλήματα τον δυναμώνουν,για να πάει ψηλότερα την επόμενη φορά. Λέει η φιλοσοφικά σκεπτόμενη κυρία.
Αν όμως δεν έχεις να ζήσεις τον αθλητισμό και τα μετάλλια θα σκεφτείς ή την επιβίωση; Εδώ η χώρα δεν έχει να φάει θα έδινε λεφτά για τους Ολυμπιακούς; Απαντά ο ρεαλιστής τιμονιέρης.
Μια σωστή χώρα πρέπει να τα φροντίζει όλα. Και τον αθλητισμό, και τον πολιτισμό, και την τέχνη, και καθετί που μοιάζει πολυτέλεια αλλά δεν είναι. Δεν είναι η ζωή μας μόνο να γεμίσεις την κοιλιά. Έχεις και εγκέφαλο και σώμα! Και αυτά θέλουν "τροφή".
Αλλά μιλάμε για σωστή χώρα με σωστή διακυβέρνηση. Και η Ελλάδα μας, έχει χρόνιο πρόβλημα στην διακυβέρνηση. Για αυτό φτάσαμε στο απεχθές σήμερα.
Να κλείσω με τους ξενέρωτους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Όρκο δίνω, όλοι οι πρωταγωνιστές έμοιαζαν σε άλογα κούρσας. Τι ομοιότητα παρομοιώδης! Είναι ίσως ίδιο το φαγητό, που καταναλώνουν. Και τα ποτά!
Στην υγειά σας, και ας μην πήρα χρυσό! Για να κοιταχτώ στον καθρέφτη! Α, θέλω δουλειά ακόμα...
