Γιώργος Μαστής
Ερώτημα
παλιό, επαναλαμβανόμενο και δυσεπίλυτο. Με απαντήσεις διφορούμενες και αλληλοσυγκρουόμενες. Ερώτημα, που
εμφανίζεται σε περιόδους κρίσης, κυρίως, και επηρεάζει ψυχές, που θέλουν απλά
και μόνο να επιζήσουν...
Μπορεί ένα μηχάνημα να αναπληρώσει έναν
εργαζόμενο; Σαφώς και μπορεί. Ίσως να κάνει και την δουλειά καλύτερα. Εξάλλου για αυτό κατασκευάστηκε από κάποιους
άλλους ανθρώπους.
Κύκλος δηλαδή. Και εδώ είναι η απλουστευμένη
απάντηση.
Ο άνθρωπος φτιάχνει μηχανήματα για να «ακυρώσει»
τον συνάνθρωπο. Αλλά και ο άνθρωπος τα λειτουργεί και τα επισκευάζει. Άρα από
εμάς ξεκινούν όλα και σε εμάς καταλήγουν.
Το ζητούμενο, ανέκαθεν, είναι η ορθή χρήση
τους και ο σεβασμός στην ανθρώπινη παρουσία. Ο εργαζόμενος δίνει ζωή στο
εργαλείο, το προσέχει, το συντηρεί και το υποστηρίζει στις αστοχίες του. Ο
εργαζόμενος δίνει συναίσθημα στην δουλειά του και φροντίζει το προϊόν γιατί
είναι το δημιούργημά του.
Όποιος εκδίωξε εργαζομένους (αφού τα μηχανήματα
έκαναν την δουλειά τους) τα βρήκε μπροστά του και τα διπλοπλήρωσε ή έχασε από
τα κέρδη του. Κι αυτό, γιατί ναι μεν, κέρδισε σε χρόνο και ποσότητα, αλλά έχασε
σε ποιότητα.
Και ο καταναλωτής πρώτα από όλα μετρά την
ποιότητα και την αξιοπιστία. Και αυτό το εγγυάται η ανθρώπινη παρουσία.
Σήμερα λοιπόν, που η οικονομική κρίση χτυπά
τις περισσότερες χώρες, τα μηχανήματα έχουν την τιμητική τους. Οι εργαζόμενοι
θεωρούνται περιττοί και απολύονται.
Οι ίδιοι όμως πολίτες δεν θα καταναλώσουν τα
προϊόντα και τα μηχανήματα θα παραμείνουν ανενεργά. Άλλος κύκλος και
αλληλουχία.
Η διατήρηση λοιπόν των εργαζομένων με την
μετρημένη χρήση των εργαλείων πιθανόν να είναι η ενδεδειγμένη απάντηση στην
δυσπραγία των καιρών.
Εξάλλου ο άνθρωπος θα καταλάβει τα
οικονομικά προβλήματα του εργοδότη και θα τον στηρίξει. Το μηχάνημα θέλει πάντα
ρεύμα για να λειτουργήσει και συντήρηση και ανταλλακτικά για να μην σβήσει για
πάντα.
