Γιώργος Μαστής
Η Εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου στον αγώνα με
την Πολωνία ( 1-1), για το Euro 2012, δίδαξε
τι σημαίνει Ελληνική λεβεντιά. Όχι γιατί πήρε την ισοπαλία ( μπορούσε άνετα να κερδίσει ) αλλά γιατί
έδωσε σε όλο τον κόσμο να καταλάβει, πως μάχονται όταν τους αδικούν. Είναι το μήνυμα που έστειλαν οι
παίκτες μας, της αντίδρασης , της πάλης και της κόντρας σε όλα τα προγνωστικά,
που τους ήθελαν να υποκύπτουν στις επιθυμίες άλλων…
Στις επιθυμίες του Ισπανού διαιτητή, στις επιθυμίες
των διοργανωτών και της διοργάνωσης. Γιατί αν έχαναν οι Έλληνες, οι Πολωνοί θα
γέμιζαν με μεγαλύτερη «χαρά» τα γήπεδα, οι πωλήσεις θα ήταν αυξημένες και οι
εισπράξεις μεγαλύτερες.
Δεν τους πήγαν όμως τα πράγματα όπως ήθελαν.
Γιατί δεν υπολόγισαν τον εγωισμό και την δύναμη των Ελλήνων, που ξαφνικά
απελευθερώθηκε και τους ανάγκασε να υποκλιθούν
στην ανωτερότητα μας και να αποδεχθούν ακόμα και οι Ισπανοί την κατάφωρη
αδικία, που είχε διαπράξει ο συμπατριώτης τους διαιτητής.
Ο Έλληνας είναι μαλθακός και «δεν βαριέσαι»
μέχρι να τον τσαντίσεις. Αργεί βέβαια μερικές φορές αλλά ενεργοποιείται κάποια
στιγμή και τότε όποιος βρεθεί μπροστά του δεινοπαθεί. Η ιστορία αυτό το
αποδεικνύει!
Αφορμή ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, που ίσως
και να μην αξίζει τόσες αναλύσεις. Αποτελεί όμως, ένα δείγμα, του τι
μπορείς να πετύχεις αν δεν τα παρατάς,
αν επιμένεις και δεν δέχεσαι μοιρολατρικά την μοίρα, που σου έχουν επιβάλλει
κάποιοι άλλοι.
Αυτή είναι λεβεντιά και όχι να δέρνεις
όποιον διαφωνεί μαζί σου (κάποιοι από εσάς τους αναστήσατε αυτούς). Να
σηκώνεσαι από τις στάχτες σου και να τα ξαναχτίζεις όλα από την αρχή.
Λέγεται Ελληνική λεβεντιά και ανήκει στον
μοναδικό λαό, που δεν έσκυψε ποτέ το κεφάλι σε κανέναν και αυτό το
πλήρωσαν οι προηγούμενες γενιές.
Σειρά μας να το πληρώσουμε! Και είμαστε
πρόθυμοι!
